אַחַר֙ הַדָּבָ֣ר הַזֶּ֔ה לֹֽא־שָׁ֥ב יָרָבְעָ֖ם מִדַּרְכּ֣וֹ הָרָעָ֑ה וַ֠יָּשָׁב וַיַּ֜עַשׂ מִקְצ֤וֹת הָעָם֙ כֹּהֲנֵ֣י בָמ֔וֹת הֶֽחָפֵץ֙ יְמַלֵּ֣א אֶת־יָד֔וֹ וִיהִ֖י כֹּהֲנֵ֥י בָמֽוֹת׃
נאָך דער דאָזיקער געשעעניש האָט זיך יָרָבֿעָם ניט אָפּגעקערט פֿון זײַן שלעכטן װעג, און ער האָט װידער געמאַכט פֿון צװישן פֿאָלק כּהנים פֿון בָמות. װער עס האָט געװאָלט פֿלעגט ער דערפֿילן זײַן האַנט, ער זאָל װערן פֿון די כּהנים פֿון די בָמות.
Rashi
[Even] after all that transpired. That he saw this wonder and heard the words of the prophet, and he, nevertheless, did not repent. And our Rabbis expounded, “After the Holy One Blessed Is He, grasped him by his garment and said to him, ‘Repent, and I and you and the son of Yishay will stroll in the Garden of Eden.’”12See Maseches Sanhedrin 102a. The conversation continued, “Yerovom said, ‘Who will walk in front?’ [and the reply was,] ‘The son of Yishy.’ [Yerovom responded,] ‘If so, I want no part of it.’”